Μουσειο μεταναστων Ellis island - Αμερικη

Στις αρχές του περασμένου αιώνα και ιδιαίτερα την εικοσαετία 1900-1920, χιλιάδες Έλληνες μετανάστευσαν στην Αμερική αναζητώντας την τύχη τους στη « Νέα Γη της Επαγγελίας». Αγράμματοι οι περισσότεροι, άβγαλτοι, αθώοι, πάμφτωχοι, και με μοναδικό προσόν την σωματική τους ικανότητα , και με έναν μπόγο με ρούχα στα χέρια, ξεκινούσαν το μακρύ ταξίδι για τις Ηνωμένες Πολιτείες . Το ταξίδι απ' το λιμάνι του Πειραιά για την Νέα Υόρκη διαρκούσε περίπου 25 μέρες, και γινόταν κάτω από άθλιες συνθήκες για τους επιβάτες της τρίτης θέσης, που ήταν οι περισσότεροι. Οι μετανάστες θεωρούνταν «φορτίο» και πακετάρονταν κυριολεκτικά σε απελπιστικά στενούς χώρους. Πλοία μόλις 5-6 χιλιάδων τόνων μετέφεραν 1.200-1.300 επιβάτες στα ανήλιαγα και βρώμικα αμπάρια τους !!!!!


Tο μαρτύριο των μεταναστών συνεχιζόταν όταν κατάκοποι επιβιβάζονταν σε βάρκες της Υπηρεσίας Αλλοδαπών και μεταφέρονταν στο περίφημο Έλλις Άιλαντ, ένα μικρό νησάκι στην είσοδο του λιμανιού της Νέας Υόρκης, γνωστό στους Έλληνες μετανάστες ως «Καστιγγάρι». Εκεί μέσα στις στοές των γραφείων υποβάλλονταν σε εξονυχιστικό ιατρικό και διοικητικό έλεγχο, για να πάρουν το τελικό οκευ για την είσοδο τους στην Αμερική.


Το νησί Έλλις, λειτούργησε σαν σταθμός ελέγχου των μεταναστών από το 1892 ως το 1924 και πέρασαν από κει πάνω από12 εκατομμύρια μετανάστες. Σήμερα το Έλλις Άιλαντ λειτουργεί σαν μουσείο και ιστορικό κέντρο μετανάστευσης.
Όλο το αρχειακό υλικό, που υπήρχε απ’ το 1892 ως το 1924 ( έγγραφα, πιστοποιητικά, φωτογραφίες) σχετικά με τους μετανάστες που πέρασαν απ’ το νησί τη συγκεκριμένη περίοδο, δόθηκε απ’ τις αμερικανικές αρχές στη δημοσιότητα και καταχωρήθηκε σε μια ιστοσελίδα με την ηλεκτρονική διεύθυνση: www.ellisisland.org/
Οι σημερινοι επισκέπτες , έχουν την δυνατότητα να «ζήσουν» για λίγες ώρες σαν μετανάστες, περνώντας από τα σημεία που περνούσαν εκείνοι τότε, να δουν τα ιατρεία, τους κοιτώνες αλλά να ακούσουν και μαγνητοφωνημένα αποσπάσματα από στιγμές αυτών των ανθρώπων, που αφηγούνται με πόνο την προσωπική τους ιστορία.

Στον προαύλιο χώρο, υπάρχει το «τείχος τιμής» όπου είναι χαραγμένα τα ονόματα πολλών μεταναστών, και πολλοί σύγχρονοι Αμερικάνοι επισκέπτονται αυτό το σημείο, με την ελπίδα να βρουν τις «ρίζες» τους.Για να επισκεφτεί κανείς το νησί σήμερα, θα πρέπει να πάρει φέρι μποτ από το σημείο Μπάτερι Παρκ, όπου η συγκοινωνία πραγματοποιείται κάθε μισή ώρα.
Αναρτηση των Χαρπαντιδη σταθη και trivago.

Μουσειο μεταναστευσης Δανιας

Danish Immigration Museum is located in Farum, a suburb of Copenhagen and is a relevant and modern museum of the history of immigration to Denmark.
Members of the museum’s staff are currently busy preparing and developing a new permanent exhibition. The exhibition will provide visitors with an insight into the people who, in the course of history, have come to Denmark. In the first half of 2010, the museum will move to a new central location at Farum Cultural Centre. Here the museum will have plenty of room and will be neighbour to a cinema, a gallery, a library and a music school.Until then, you can follow the development of the museum and the exciting work of the museum staff here on this web site. If you want to know more, you can also sign up to receive the museum’s newsletter or ring and talk to one of the museum’s curators.Danish Immigration Museum is a part of the state authorised Furesø Museums, which also runs local museums, local archives and city archives.

http://www.danishimmigrationmuseum.com/

Χρονια πολλα απο μενα τον... ξενο

Καλή χρονιά σε όλους και από μένα .... από εμένα τον ξένο ...

Αλλά αν ήμουνα ξένος , δεν θα προσπαθούσα να μάθω την γλώσσα σας Έλληνες ...θα προσπαθούσα να την ξεχάσω ... Προσπαθεί κάποιος μόνο για αυτά που αγαπάει ...
Αν ήμουν ξένος δεν θα σεβόμουνα τον πολιτισμό σας ... Δεν θα μου νοικιάζατε το σπίτι σας ... Ούτε θα με παίρνατε στην δουλειά σας ... Και αυτό γιατί ποτέ σε κανέναν ξένο δεν πρέπει να εμπιστεύεσαι τόσο σημαντικά πράγματα , όπως είναι η δουλειά και το σπίτι σου ...
Επίσης δεν πρέπει ποτέ κανείς να παίρνει χρήματα από έναν ξένο ... Αυτό μου έλεγε η μητέρα μου όταν ήμουνα μικρός ... φαντάζομαι και η δική σας ...
Αλλά εγώ δεν είμαι ξένος, και έτσι έχω μάθει να πληρώνω για όλα ... Φως , νερό , τηλέφωνο , δικηγόρους, γιατρούς, ΙΚΑ ... Συγνώμη που σας τα λέω όλα αυτά , αλλά προσπαθώ και εγώ να καταλάβω πότε είμαι ξένος και πότε δεν είμαι ...
Ξέρω πολλούς Έλληνες που δεν ξέρουν να γράφουν ... Επίσης ξέρω πολλούς Έλληνες που δεν σέβονται τον πολιτισμό τους ... Την ίδια τους την πατρίδα ... Αυτοί είναι ξένοι; Και γιατί ζουν εδώ;
Πάλι μπερδεύτηκα ... ΑΝ ΗΜΟΥΝ ΞΕΝΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΧΑ ΜΝΗΜΗ! Αλλά εγώ θυμάμαι τα πάντα ...
Δεν ξέχασα ποτέ τις κρύες νύχτες έξω από το τμήμα αλλοδαπών ... το χαμόγελο των δασκάλων μου .... την καλημέρα του γείτονα ... Ούτε θα ξεχάσω ποτέ εκείνον τον μετανάστη που πούλαγε ομπρέλες στην Ομόνοια , και όταν άρχισε να βρέχει , άνοιξε μια και την έδωσε στον ζητιάνο που καθότανε στην γωνία ...
Γιατί αν αυτός ήτανε ξένος, τότε όλες οι ομπρέλες θα ήτανε κλειστές και κανένας ζητιάνος δεν θα γύρναγε σπίτι του ευτυχισμένος ...
Αν εγώ ήμουνα ξένος τότε λυπάμαι αλλά ούτε εσύ θα ήσουνα άνθρωπος ... Θα ήσουνα μια πόρτα κλειστή ... Και κανένας από όλους εμάς δεν θα ήταν εδώ σήμερα ... Γιατί πολύ απλά...

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΞΕΝΟΣ ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ...
ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!

*Το κείμενο διάβασε ο Σοχίλ σε γιορτή του Ανοιχτού Σχολείου Μεταναστών Πειραιά.

Επιστολη σε ελληνα μεταναστη του 1938 δωρεα στον ΕΛΜΜΕ

"Ο προπαπούς μου Νίκος Δοντάς (1879 - 1942) έφυγε από το χωριό Σέλιανη Φθιώτιδας το 1909 λόγο της μεγάλης φτώχειας που επικρατούσε. Κατέληξε στην πολιτεία Utah της Αμερικής όπου εργάστηκε στα ορυχεία μέχρι το θάνατό του το 1942 χωρίς ποτέ να επιστρέψει την Ελλάδα.

Επικοινώνησε με την οικογένειά του πίσω στην Ελλάδα, μόνο με ένα γράμμα το 1938. Το παρακάτω γράμμα αποτελεί την απάντηση της αδελφής του'.
Δημ.Δοντας δισσεγγονος

Ευχαριστούμε πολύ τον Κο Δημ.Δοντά που είχε την καλοσύνη να μας δωρίσει το πολύτιμο αυτό γράμμα της οικογένειάς του.

Καμπανια του Ελμμε

 Ο ΕΛΜΜΕ αναζητά προφορικές μαρτυρίες και αναμνηστικά αντικείμενα μεταναστών

Ο ΕΛΜΜΕ είναι ένας μη κερδοσκοπικός σύλλογος, που αποστολή του είναι, να συμβάλλει στη δημιουργία του Ελληνικού Μουσείου Μετανάστευσης, να αυξήσει τη συλλογή του και γενικά με το έργο του να προβάλλει την ελληνική μεταναστευτική ιστορία.

Ο ΕΛΜΜΕ ζητάει τη συμμετοχή σας, βοηθώντας μας να συγκεντρωθούν προφορικές μαρτυρίες και
αναμνηστικά αντικείμενα μεταναστών, τα οποία...

Ολοκληρο το αρθρο εδω:
http://tro-ma-ktiko.blogspot.com/2011/05/blog-post_6663.html

Γερμανια-Μαιντς Eικονικό Mουσείο Mετανάστευσης

 

Η κυβέρνηση της Ρηνανίας-Παλατινάτο εγκαινίασε ένα εικονικό μουσείο μετανάστευσης με σκοπό να προσεγγίσει νέα άτομα για το θέμα.

Ο τίτλος του Μουσείου „Lebenswege – das Online Migrationsmuseum Rheinland-Pfalz“, στο οποίο συμμετέχει και η SWR International.

Στο επίκεντρο του μουσείου βρίσκεται η ιστορία της μετανάστευσης από το 1955 μέχρι σήμερα, δηλαδή από την πρώτη σύμβαση μεταξύ Γερμανίας και Ελλάδας μέχρι την παύση του αρχές της δεκαετίας του 70.

Ιστορία- πολιτισμός - πολιτική
Η ιστοσελίδα δίνει πληροφορίες για ότι έχει σχέση με το θέμα της μετανάστευσης. Μετανάστες της πρώτης γενιάς διηγούνται την ιστορία τους και παράλληλα εκθέτουν αντικείμενα της εποχής. Επίσης παρουσιάζονται συγγραφείς που κατάγονται από άλλες χώρες και γράφουν στα γερμανικά, όπως ο Rafik Schami, ο Franco Biondi ή η Emine Sevgi Özdamar. Μία επιλογή ταινιών δίνει πληροφορίες σχετικά με τη μετανάστευση στον κινηματογράφο, με ταινίες όπως „40 qm Deutschland“ ή „Gegen die Wand“ .

Επίσης παρουσιάζονται οι θέσεις της πολιτικής, υπηρεσίες, προγράμματα ενσωμάτωσης, διεθνή μέσα μαζικής ενημέρωσης, καθώς και η σύνταξη SWR International με ειδήσεις και ρεπορτάζ σε έξι γλώσσες.

«Το Μουσείο δείχνει, ότι άτομα με μεταναστευτικές καταβολές ανήκουν στην κοινωνία μας», τόνισε η Υπουργός για κοινωνικά θέματα της Ρηνανίας-Παλατινάτου, Malu Dreyer.

16.12.2009

Η Δνση του μουσείου εδώ: http://www.lebenswege.rlp.de/

Γερμανία. Μουσείο Μετανάστευσης Bremerhafen

Γερμανικό μουσείο μετανάστευσης που βραβεύτηκε ως  Ευρωπαικό μουσείο της χρονιάς για το 2007!

Το site του μουσείου εδώ:

 http://www.dah-bremerhaven.de/english/hauptseite_e.html

Δειτε το video του μουσειου!